@* De uitleg over MijnBesluit, zonder kop en zonder knoppen eromheen. Dit staat als los onderdeel zodat de website en de app dezelfde tekst tonen: op de website als pagina met knoppen om aan te melden, in de app als popup vanaf het overzicht. De app en de site delen geen project, dus dit bestand staat twee keer op schijf; een zelfcontrole vergelijkt ze letterlijk, zodat ze niet uit elkaar gaan lopen. Kop en knoppen staan er bewust niet in: op de website hoort er "Een account aanmaken" onder, en in de app ben je al aangemeld. *@

Er zit van alles in je hoofd waar niemand anders bij kan. Het wachtwoord van je e-mail, waar de polissen liggen, hoe je je uitvaart voor je ziet, en de dingen die je nog tegen iemand had willen zeggen. Zolang alles goed gaat maakt dat niet uit. Gaat het niet goed, dan staan de mensen die van je houden met lege handen — op het slechtst denkbare moment.

MijnBesluit is de plek waar dat wél ergens staat. Veilig opgeborgen zolang het van jou alleen is, en beschikbaar op het moment dat jij hebt bepaald.

Vier dingen

Je kluis. Wachtwoorden voor websites en apparaten, de pincode van je telefoon, je sociale media, polissen, documenten, je uitvaartwensen. Alles gaat versleuteld de opslag in. Per onderdeel kies je zelf of het alleen voor jou is, pas na je overlijden vrijkomt, of op een datum die jij bepaalt. Je kunt een item ook meteen — nog gewoon terwijl je er bent — met je nalatenschapsbeheerder bespreken; die ziet het dan al, inclusief een eventuele foto of bijlage, zonder dat daar een overlijden voor nodig is.
Je mensen. De familie en vrienden die erbij horen. Je maakt hun profiel aan en nodigt ze uit. Tot ze die uitnodiging aannemen beheer jij dat profiel; daarna is het van hen en vullen ze hun eigen MijnBesluit in. Zo groeit het vanzelf verder.
Momenten. Een bericht of een video die je klaarzet voor iemand, te bezorgen op een datum die jij kiest — of pas als jij er niet meer bent. Een achttiende verjaardag, een huwelijk, of gewoon iets wat je nog wilde zeggen. En je kunt zelf ook berichten ontvangen die een ander voor jou heeft klaargezet.
Je nalatenschap. Wie er straks mag regelen wat er geregeld moet worden. Die persoon krijgt niet zomaar toegang: er moeten meerdere mensen onafhankelijk melden dat je bent overleden — waaronder iemand die jij zelf hebt aangewezen — en daarna heb jij nog een termijn om te laten weten dat je er gewoon nog bent. Pas als die voorbij is, gaat het open.

Hoe veilig is het?

Je legt hier je wachtwoorden en je laatste wensen vast. Dan moet je weten wat daarmee gebeurt.

Alles gaat versleuteld de opslag in. Elk onderdeel krijgt zijn eigen sleutel, en die sleutel wordt zelf ook weer versleuteld. Wie de database in handen zou krijgen, heeft daar niets aan: er staat geen leesbare regel in.
Bijlagen net zo. Een foto van je polis of een scan van je testament wordt versleuteld opgeslagen en pas ontsleuteld op het moment dat jij hem opent.
Er is geen wachtwoord. Je vult je e-mailadres in en krijgt een code die tien minuten geldig is en één keer werkt. Geen wachtwoord betekent: niets om te stelen, te raden of te hergebruiken. De code zelf staat ook versleuteld opgeslagen, dus zelfs wij kunnen hem niet teruglezen.
Niemand komt bij je kluis, ook wij niet. Wat je op "alleen voor mijzelf" zet, blijft dat. Je nalatenschapsbeheerder krijgt alleen wat jij hebt vrijgegeven, en pas op het moment dat jij hebt bepaald.
Er wordt bijgehouden wie wat doet. Elke keer dat er iets wordt geopend, gewijzigd of vrijgegeven, wordt dat vastgelegd. Zo is achteraf na te gaan wat er is gebeurd.

Volledige zekerheid bestaat niet, en dat beweren we ook niet. Wat we wel doen is elke keuze zo maken dat een fout of een inbraak zo min mogelijk oplevert.

Wat kost het?

Een eigen MijnBesluit is gratis. Wat je vastlegt blijft van jou, en je kunt alles wat je hebt ingevoerd altijd zelf wijzigen of verwijderen.